top of page
Search
  • Mario Mainland

Spookhuis

Updated: Dec 20, 2022

Die gekraakte wit teels

van my kamer kruip

na trappe wat lei na bo.

Bo na die stoep waar ek die

waarneem wat my huisie breek en so

kom die klop weer teen my deur.


Die deur kan oop, maar wil nie,

want sy drumpel is lankal

stukkend vertrap.

En nou wandel ek deur die gange en

staar na die muur - deur gelukkige kiekies,

skilderye van geliefdes, en die soet smaak

van oud-herinneringe versier.


Ag, my ou plekkie sal tog weer sy arms

uitstrek na dit wat hy verlang:

n iemand wat die skade kan herstel

en dalk die witste teels met

helder rooi tapyte vervang.


Maar totdat daai more-son sy

verskyning maak, sal my sitkamer

geen besoekers verwag, sal ligte

eensame aande

deur verlate vertrekke sny, en sal my

deure, vensters, slotte, en stoep,

vir diesulkes

geslote bly.



-MM



The English version will be in my new poetry collection, Iridescent

8 views0 comments

Recent Posts

See All
bottom of page